ซีรี่ย์จีนดราม่า ที่ดูไปเรื่อย ๆ แล้วเริ่มคิดถึงบ้านแบบไม่รู้ตัว

บางครั้งซีรี่ย์ที่ทำให้คนดูรู้สึกมากที่สุด ก็ไม่ใช่เรื่องที่มีดราม่าใหญ่โตตลอดเวลา แต่เป็นเรื่องธรรมดาอย่าง “การคิดถึงบ้าน” หรือความรู้สึกของคนที่ต้องจากครอบครัวไปใช้ชีวิตไกล ๆ ซึ่ง Remittance Letter เป็นซีรี่ย์ที่เล่าอารมณ์แบบนั้นออกมาได้ค่อนข้างดีเลย

เรื่องพูดถึงเฉินเจียตง ที่ต้องทิ้งครอบครัวเพื่อเดินทางไปต่างแดนตามหาความหวังใหม่ในชีวิต แม้เขาจะพยายามส่งข่าวและความห่วงใยกลับมาผ่านจดหมาย “เฉียวผี” อยู่เสมอ แต่ระยะทาง เวลาที่ผ่านไป และชีวิตที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มทำให้ความสัมพันธ์กับคนที่บ้านไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ซีรี่ย์ที่ไม่ได้พยายามดราม่าหนัก แต่กลับหน่วงแบบเงียบ ๆ

เสน่ห์ของเรื่องนี้คือการเล่าชีวิตธรรมดา ๆ ของคนที่ต้องอยู่ไกลบ้าน หลายฉากไม่ได้มีเหตุการณ์ใหญ่เลย เป็นแค่การใช้ชีวิต การทำงาน หรือการอ่านจดหมายธรรมดา ๆ แต่กลับทำให้คนดูรู้สึกตามได้ง่ายมาก

โดยเฉพาะเวลาที่ตัวละครเริ่มรู้ว่าระยะทางทำให้หลายอย่างเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ มันเป็นความรู้สึกที่ดูแล้วหน่วงแบบเงียบ ๆ เพราะเรื่องไม่ได้พยายามบีบอารมณ์แรง แต่ค่อย ๆ ทำให้คนดูซึมไปกับความเหงาและความคิดถึงของตัวละครมากกว่า

หลายฉากดูเรียบง่าย แต่กลับทำให้คิดถึงครอบครัวเฉยเลย

เรื่องนี้ไม่ได้มีพล็อตหวือหวา แต่ใช้ความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นแกนหลัก ซึ่งหลายช่วงดูแล้วจะรู้สึกว่าเรื่องมันใกล้ตัวมาก โดยเฉพาะคนที่เคยต้องออกจากบ้านไปทำงานหรือใช้ชีวิตไกลครอบครัว

และเพราะตัวเรื่องค่อนข้างนิ่ง คนดูเลยมีเวลาอยู่กับอารมณ์ของตัวละครมากขึ้น หลายตอนดูจบแล้วอาจไม่ได้ร้องไห้ แต่จะมี feeling ค้าง ๆ แบบคิดถึงบ้านขึ้นมาเฉย ๆ เหมือนกัน

เป็นซีรี่ย์ที่ดูแล้วรู้สึกถึงคำว่า “กลับบ้าน” มากขึ้น

อีกจุดที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากซีรี่ย์ดราม่าทั่วไป คือมันไม่ได้พูดแค่เรื่องความฝันหรือความสำเร็จ แต่พูดถึงราคาที่ต้องจ่ายเวลาคนหนึ่งเลือกเดินออกจากบ้านไปใช้ชีวิตอีกแบบด้วย

หลายช่วงของเรื่องเลยเต็มไปด้วยความคิดถึง ความเงียบ และความรู้สึกที่พูดออกมาตรง ๆ ไม่ได้ ซึ่งเป็น mood ที่ดูเรียบ แต่กลับติดอยู่ในหัวคนดูได้นานเหมือนกัน

ถ้าชอบซีรี่ย์จีนดราม่าแนวครอบครัว หรือเรื่องที่พูดถึงชีวิตคนธรรมดาแบบเรียบง่ายแต่มีอารมณ์ เรื่องนี้น่าจะเป็นอีกเรื่องที่ดูแล้วเผลอคิดถึงบ้านแบบไม่รู้ตัว